آقا جاتون خالی عین چهار آمریکایی که همکلاسی هام هم هستند کف کرده بودند یکیشون که اسمش تیم  هست از ترس داشت خنج میکشید به کاناپه بعد چند لحظه که نفسش بالا اومد گفت  خب! بعدش...
- خلاصه بگم،با همون تك تير توي تفنگ،جوري نشونه‌گيري كردم كه هم خرسه و هم گوزنه [يكي پس از ديگري]،دراز به دراز رو به قبله افتادند... اینجا بود که این آرام عوضی ضایع کاری شو شروع کرد و گفت آره آره منم بعدا شنیدم کل روزنامه های اون روزها هم نوشتند کیهان بچه ها کیهان بچه ها هم نوشته بود که یکیشون پرسید کیهان بچه ها مهمه ؟ گفت اره یکی از روزنامه های مهمه تو ایران بعدشم گفت اره منم زیاد می رفتم شکار یادمه یکبار رفته بودم شکار آهو که  اتفاقا من هم درست مثل سامان تو اون شرايط  گيرافتاده بودم،منتها مشكل من «خرس» نبود بلكه 10تا گرگ وحشي و نامرد بودند...
کل جماعت کف که چه عرض کنم داشتند سکته می کردند و یکیشون  گفت: خب!
- منتها نكته‌ي ظريف ماجرا در اين بود كه موقع شليك به سوي گرگ‌ها،فشنگ توي اسلحه‌ام گير كرد و گرگ‌هاي لعنتي هم نامردي نكردند،ريختن سرم و  وحشيانه تكه‌تكه‌ام كردند.
اینجا بود که هلنا که از همه هم بزرگترهم هست و داره مستر میخونه  نتوانست جلوي خنده‌ي آغشته به تعجب‌اش را بگيرد و پرسيد:
- يعني خوردنت؟!
 این آرام عوضی هم مظلومانه سرش را تكان داد: آره ديگه...

که کل چهار نفر صداشون دراومد و اینکه وای تو كه الان روبه‌روي ما  سُر و مور و گنده نشستي،چرا  ِچرت مي‌گي؟!
 و آرام هنوز از رو نرفته بود و خیلی خونسرد گفت :  آخه اين زندگي نيست كه ما مي‌كنيم!

هیچی دیگه خلاصه خودش هم بعد چند لحظه زد زیر خنده و همه فهمیدند که سر کار بودند منتها اولش شاکی شدند و بعدش گفتیم بابا برای ویکند خواستیم شوخی کنیم ! ولی همه گفتند خالی منو باور کرده بودند ! حیف که آرام گند زد !

نتيجه‌گيري اخلاقي - خصوصي: آمریکایی ها تا دلتان بخواد خنگ هستند مخصوصا کالیفرنیایی ها و مخصوصا همه دانشجوهای یو سی ال و باز مخصوصا دانشجوهای مهندسی

نتیجه گیری بعدی : خواستید خالی بندی کنید این طرفها آرام دیل مقانی همراهتان نباشد !

گاهی چنان بدم که مبادا ببینی ام !

حتی اگر به دیده ی رؤیا ببینی ام

من صورتم به صورت شعرم شبیه نیست

بر این گمان مباش که زیبا ببینی ام

شاعر شنیدنی ست...ولی میل، میل توست

آماده ای که بشنوی ام یا ببینی ام ؟

این واژه ها صراحت تنهایی من است

با این همه مخواه که تنها ببینی ام

مبهوت می شوی اگر از روزن شبی

بی خویش در سماع غزل ها ببینی ام

یک قطره وگاه چنان موج می زنم

درخود، که ناگزیری، دریا ببینی ام

شب های شعر خوانی من بی فروغ نیست

اما تو با "چراغ" بیا تا "به" ببینی ام

بهار

حالا اینا به کنار ، من با این خواننده ی جدید زورکی چیکار کنم که رفته آدرس اینجا رو از زیر سنگ پیدا کرده آخه ، در خیر مقدمت فقط میتونم بگم ساحره خدا لعنتت کنه !

صدف

الان دارم هر چی فکر میکنم میبینم، من چقدر یه هویی بعضی وقتا ترس بَرَم میداره ، این ترسه خیلی بی خود و الکیه ، که اینجور موقع هایی که بهش فکر میکنم فقط اعصابم خورد میشه ، از خیلی اتفاقهایی که نیفتاده ولی ممکنه بیفته میترسم ، برای همون همیشه توی دلم یه دلهره ای دارم که باعث میشه هیچ لذتی نبرم از  اتفاق های خوب و رنگ رنگی که دور و برم دارن اتفاق می افتن ، و همیشه هم بعد از تموم شدن اون همه اتفاق ، به سر خودم غر میزنم !
اعتماد به نفس چیزیه که یا ندارمش ، یا خیلی کمه . همه اش هم تقصیر خودمه ، باباهه همیشه سر همین قضیه با من بحث و جدل داره ، و من همیشه سرمو تکون میدم که یعنی :باشه ، سعیمو میکنم که آدم شم و باز هم نمیشه !!
وقتی یه رابطه ای هست دوستانه با یکی که خیلی آدم جدیدی هست ، همه چیز که خوب پیش میره همون اوایل ، بعد از مدتی یه حس بدی دارم انگار ، بعد یه هو دوس ندارم دیگه ادامه بدم ، وقتی به جایی میرسه که دیگه همدیگه رو میشناسیم و هیچ نقطه ی ابهامی به اون صورت وجود نداره ، بعد یه هو میبینی خیلی کنجکاوی میکنه ، خیلی  ها ، من از اون مدل آدمهایی ام که خوشم نمی آد از کنجکاوی های ی مورد،دوس دارم تا اونجایی که ممکنه زیاد از مسایلی که دوس ندارم که در مورد خودم هست حرف نزنم ، بعد انقدر هم خرم که وقتی یکی ازم یه سوالی کرد که دوس ندارم جواب بدم ، فرتی جوابشو میدم و بعدش میگم :ای خاک تو اون سرت کنن ، چرا گفتی ؟!!‌.... این سوالها تکرار میشه هی و  بعد یه هو ، یه جور ی میشم ، دل سرد میشم ،اصن هیچ حس خوبی ندارم ، حس میکنم خیلی بده ، هیچ چیز خوب نیست ، بعد هی خودمو میکشم کنار ، هی میکشم کنار ، دوس ندارم انقدر ، تا این حد اذیت بشم و طرف رو اذیت کنم ، نیمدونم ، اصن ، حتا اگه اون یه نفر خیلی هم برام عزیز باشه ، دوس دارم همونجوری که توی ذهنم عزیز بوده بمونه ، دوس ندارم هی این تصویر خوبش خدچه دار بشه .
من چه مرگمه اصن ام شب !
حالم خوش نیست

سارا